14 Şubatı sevgililer günü kutladınız ya işte benim için aslında öyle değil . Benim için ticari kaygılarla pompalanan bugünde daha değerli olan doğum günüm olmasıdır . Ve her doğum günü bir insanın bir yılda yaptıklarını , yaşadıklarını tıpkı bir muhasebe dönem sonu hesabı gibi inceleyip yorumlaması gereken bir gündür .

Bir yılda kaç gönül kazandın kaç gönül kırdın onu tartmak gerek , kaç dost edindin kaç arkadaş yitirdin onu bilmek gerek . Kendi kendine insan bunları sorgulamalı .

İşte aklımdan bu sorgulamaların olduğu şuan , 14 şubat 2009 günümün notlarımı kısaca paylaşmak istedim sizlerle;

Asker ocağında olan kardeşlerim Gökhan , Engin , Turan oradan dahi unutmayıp beni hatırladığınız için kendimi şanslı hissettim sizler gibi dostlarım olduğu için ….

Ailemin mutluluğunu gördüğüm için , onların ne yaparsak mutlu ederiz acaba diye çırpınışlarını hissettiğim için , annemin gözünde bugün için bişeyler bulduğum için , ne kadar şanslı olduğumu hissettim ….

Ortaokul zamanımızdan bugüne kadar geçen onca zamana karşın , çok sık yüzyüze gelemesem de ancak hala o ilk günkü sıcaklığını farkettiğim , her gördüğümde duyduğumda dostluğunu hissettiğim Bahar kardeşim olduğu için , kendimi şanslı hissettim…

Kilometrelerce öteden unutmayıp gece 12 der demez telefona sarılan Şeyma kardeşimi tanıdığım için ne kadar şanslı olduğumu farkettim …

Facebook , telefon ve e-posta yoluyla ulaşan onlarca arkadaşım olduğu için mutlu oldum .

Böyle günde yanımda olan Çağrı kardeşime , Arda kardeşime ve çocuksu masumiyetteki heyecanlı çırpınışları ile bana bu güzel günü yaratanım , içimin sızısı , gözümün yaşı olanım yanımda olduğu için , kendimi dünyanın en şanslı insanı hissettim …

Hepinize Teşekkür Ederim…