GERÇEK DOSTLARIMA!

GÜLAY

Yazıma Çanakkale Savaşı sırasında yasanan ve beni çok derinden etkileyen bir paragrafla başlamak istiyorum….

Savaşın en kanlı günlerinden biriydi.asker en iyi arkadaşının az ileride, kanlar içinde yere düştüğünü gördü. İnsanın başını bir saniye bile siperden çıkaramayacağı yoğun bir ateş altındaydılar.

Asker teğmenine koştu hemen

-Komutanım bir koşu arkadaşımı alıp geleyim mi?

Komutanı;

“Delirdin mi” der gibi baktı.

-Gitmeye değmez evladım arkadaşın delik deşik olmuş, büyük bir ihtimalle de ölmüştür.Kendi hayatını da tehlikeye atma sakın!…

Ama asker o kadar ısrar etti ki teğmen izin vermek zorunda kaldı.

-Peki dene bakalım…

Asker yoğun ateş altında fırladı siperden ve mucize eseri arkadaşının yanına kadar gitti, yaralı arkadaşını sırtladığı gibi taşıdı. Birlikte siperin içine yuvarlandılar.

Teğmen koşup yaralıya bir göz attı ve nefes nefese bir kenara yığılmış askere döndü;

- Sana hayatını tehlikeye atmaya değmez dememiş miydim. Bak zaten ölmüş..

Asker;

- Değdi komutanım, değdi der.

- Nasıl değdi, arkadaşın zaten ölmüş görmüyor musun ya sana da bir şey olsaydı?

- Gene de değdi komutanım. Çünkü yanına vardığımda henüz yaşıyordu ve son sözlerini duymak dünyalara bedeldi benim için…..

Ve hıçkırarak şehir arkadaşının son sözlerini tekrarladı;

“GELECEĞİNİ BİLİYORDUM!….”

Sizlerin de en kötü gününüzde geleceğini biliyordum diye bileceğiniz kaç dostunuz var.Çok zor günlerinizde elinizi uzattığınızda sıcak bir el size uzanıyor yada başınızı kaldırdığınızda tüm içtenliği ve tüm sevgisiyle karşınızda iki çift ışıl ışıl bakan bir göz bulabiliyorsanız dünyanın en değerli hazinesine sahipsiniz demektir. Yine öyle dostlar vardır ki her an her dakika yanı başınızda değildir belki de ama bilirsiniz ki zor günlerinizde nerede olursa olsun bir nefes yakınınızda oluverirler. Ben beni hastalığım süresince hiç yalnız bırakmayan beni sevgileriyle ayakta tutan tüm dostlarıma buradan sevgilerimi iletiyorum. Ellerine ayaklarına ve güzel yüreklerine sağlık sizleri çok seviyorum ve öyle şanslıyım ki GELECEĞİNİ BİLİYORDUM diyebileceğim ne çok dostum varmış meğer!….