Yazımın başlığını oluşturan bu cümle, filmde Selçuk Yöntem’in dile getirdiği ve bir Türkiye gerçeğini gösteren bir tespit. Filmin özünü de bu cümle oluşturuyor zaten.

1960′ların Türkiye’sinde yaşanan ve ancak bu filmle öğrenebildiğim acı bir gerçeği anlatıyor.

Anlatılmayan, dile getirilmeyen, unutturulan bir gerçeği bugün bize hatırlatan, bu cesareti gösterip bu filmi yapan Tolga Örnek’e ve tüm değerli oyunculara teşekkür ediyorum öncelikle. Çok başarılı ve duygu yüklü bir “Türk” filmi olmuş.

Filmin aldığı birçok ödül ve adaylığı var:

• 11-19 Mayıs 2009 Milano Film Festivali: En İyi Film, En İyi Erkek Oyuncu( Taner Birsel)
• Sadri Alışık Ödülleri: En İyi Erkek Oyuncu Ödülü (Taner Birsel, Selçuk Yöntem, Halit Ergenç, Altan Gördüm, Serhat Tutumluer, Ali Düşenkalkar, Onur Ünsal)
• Siyad Ödülleri: En İyi Müzik ( Demir Demirkan)
• Ankara Film Festivali: En İyi Sanat Yönetmeni (Veli Kahraman)
• Eskişehir Sanat Derneği: En İyi Film
• OETK Özel Ödülü
• Ankara Hukuk Fakültesi Özel Ödülü: En İyi Film
• 11-16 Mayıs 2009 Monaco Film Festivali: Açılış Filmi ve tüm ödüllere aday
• 19-21 Şubat 2010 Canada Film Festivali: Tüm ödüllere aday
• Arjantin Mar Del Plata Film Festivali: Tüm ödüllere aday    

Tüm başrol oyuncuları sevdiğim sanatçılardı ve mükemmel oynamışlar. Özellikle Selçuk Yöntem, Taner Birsel ve Serhat Tutumluer’in oyunculuğuna hayran kaldım.

Her zaman Türk sinemasından, özellikle yakın tarihimizi anlatan, bilgi veren ve kaliteli oyunculukla perçinlenmiş böyle güzel başyapıtlar bekleriz Türk gençleri olarak 

Filme dair yorumlar, Muhibbiler Konuşuyor-2 buluşmasında