İletişim yaşamın ta kendisidir . İnsan iletişim kurmak için yaşar . Anlatmak ve dinlemek için vardır yaşam . Yakın zamanda , “İletişim ve iletişimsizlik” üzerine bir söyleşi yapmıştık muhibbiler konuşuyor buluşmasında. İletişimi engelleyen davranış ve tutumları konuşmuştuk o gün .

Bugün ise yazımda herhangi bir kaynağa dayanmayan yalnızca gözlemlerimden notlar sunmak istedim . Zira sanala alemden üç dört yıldır muhabbetim olan bir arkadaşımla dün ters düşüp köprüleri attık . Bunu düşünmem gerekli , kusur neredeydi , hata neredeydi ? Bir sonuca ulaştım kendimce . Bumuydu gerçek sebep bilmem ama güzel bir tespitti . Şöyle ki ;

Son on yıldır tüm teknolojik gelişmelere neredeyse hep iletişim alanında . İnternet ve onun üzerinde geliştirilen iletişim imkanları , sosyal ağlar , mail grupları… Cep telefonları ve yine bu alanda ki ileri teknolojiler. Hepsi daha çok iletişim , daha ucuz iletişim için geliştirilen ve daha verimli iletişime doğru gidildiğine inanılan buluşlardı .

Henüz izleme imkanı bulamadığım “Seven” filminden bir sahne denk geldi geçenlerde ekranıma . O sahnede , seri katil polislere şöyle diyordu : “Artık insanlara bir şey söylemek için omzuna dokunmanız yeterli gelmiyor . Sizi duymaları için kafalarına balyozla vurmalısınız.”

Her geçen gün artan terör , cinayet , kaza haberlerinin temelinde karşınızdakini duymamak , dinlememek yatıyor . Yani iletişim bozukluğu . Bu bozulma ile katilin sözleri acı ama çokta uyumlu şekilde örtüşüyor .

Tekrar başa dönmek gerekirse , ben artan iletişim yollarının sağlıklı şekilde birbirini anlamayı sağlamak yerine , daha çok karışıklığı ve sağırlığa yol açtığını düşünüyorum . Son bir senede 200 e yakın yazı yazdım , onun öncesinde defalarca blog ve forum çalışmalarında bulunup her konuda fikirlerimi açıklamaktan çekinmedim . Bir arkadaşımın , hele ki sanal ortamdan bir arkadaşımın beni yaptıklarımla değerlendirmesi gerektiğini düşündüm . Ancak karmaşık iletişim yolları çok toz kaldırıyor ve hiç kimse birbirini net şekilde göremiyor . O kadar çok iletişim yolu var ki , bilgi kirliliği kaçınılmaz oluyor ve öz kaybediliyor .

Teknolojinin imkanlarını reddetmeyi değil ama sadece ihtiyaç olunanların kullanılması bu derde çare olabilir belki de . Yada daha gerçekçi olmak gerekirse ; artık hiçbir şey bu gidişe çare olamaz .

(Not: Bahsettiğim arkadaşımın ile daha derin sebeplerden ötürü problemler yaşadık ancak bunların her biri özel konular olması sebebi ile sadece ders çıkarılacak kısımdan notlar düştüm )