top-image

Hemen hemen bir aydır değil yazı yazmak, doğru düzgün bilgisayarımı bile açamıyorum. Çünkü; yaklaşık bir yıllık evde oturma sürecinden sonra işe girdim. 26 Mayıs’tan beri gözlük camı üreten bir fabrikada çalışıyorum ve İzmir’i bilenler bilir, Üçkuyular’dan Pınarbaşı’na gidip geliyorum :D mesai saatlerim de 08.15- 19.00, cumartesi de 17.00′a kadar olunca, hak verirsiniz ki kalan zamanımı uykuya ayırmam gerekiyor :D Zaten topu topu 6,5-7 saat uyuyorum :P

Yaptığım 2 stajı saymazsak, hayatımda ilk defa çalışıyorum diyebilirim. Hakikaten çok afallıyormuş insan. Çalışma hayatı bambaşkaymış. O alışma evresi hakkında hiç de iyi şeyler söyleyemeyeceğim :D İşe girdiğim ilk 2 hafta, çevremdekilere işe girdim diyemiyordum, çünkü başıma gelen en kötü şeymiş gibiydim. 3hafta bitmesine rağmen hala da tam olarak alıştığımı söyleyemem. Özel sektörün göbeğine düşünce emeğin neden üretim faktörleri arasında sayıldığını çok iyi anladım :D Her çalışanın bir robottan farksız olduğunu ilk kez gördüm. Kurumsal- kurumsal olmayan şirket farkını ilk kez fark ettim :D

Ancak yapılan işi sevdim. İşi tam anlamıyla öğrenmek, hatta uzmanlaşmak bile istiyorum. Optikçilik asla ölmeyecek bir sektör. Krizden etkilenmeyen alanlar arasında. Kaliteli üretim yapan bir firmadayım. Ancak üretimin talebi karşılayamama sorunu var, yani büyümesi gerek. Bu yüzden çalışma saatleri ve fazla mesailer insanlık dışı :D

İşe girmeden önce, mezun bile olsam kendimi hep öğrenci milletine yakın, hala onlardan biri gibi hissediyordum :D Şimdi ise gittikçe işçi sınıfına yakınlaşıyorum, öğrencilik ne kadar boşmuş anlayışı yerleşiyor kafama :D Mesela fark ettiğim olaylardan biri de, okulda öğrendiğin hiçbir şeyin, çalışma hayatında işine yaramadığı. Elbette çok iyi okullardan çıkanlar, eğitim ile uygulamayı birleştirebiliyorlardır, ancak orta halli bir üniversiteden çıkmak, size ancak üniversite mezunu sıfatından başka hiçbir katkı sağlamıyor. Tecrübe, iş bilgisi, her zaman eğitimden önce geliyor özel sektörde ;)

3 haftadır yaşadıklarımdan vardığım sonuçlar şimdilik bukadar :D Gelecek zamanlar beni neyle karşılaştıracak, neler öğreneceğim bilmiyorum ama öğrenecek çok şey var onu biliyorum J Tek günüm olan Pazar gününe sığdırmak istediğim çok şey olduğu için, tüm günümü pc başında geçirmek istemiyorum, şimdilik bana müsaade :D Kitaplarımı özlediiiiim :P

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Bu yazi guzel dimi :) Paylassana!

Bi de yorum yaz tamamdır :)

3 Yorum to “MERHABA GERÇEK HAYAT”

  1. Cefe diyor ki:

    öğrenciliğe dair sözlerini kınıyorum , kın kın kın kın :D

  2. hakan_ diyor ki:

    işin hayırlısı olsun hande.bu arada bende kınıyorum öğrencilik boş falan denmez öyle şeyler:)))herşeyin güzel ve kötü tarafları var elbette…

  3. arda diyor ki:

    İşin hayırlı olsun,Allah kolaylık versin,gerçekten çok zor her gün Üçkuyulardan Pınarbaşına gitmek :)

Bir Yorum Yollasana :)




*
Yorumlari Spamlardan ayirmak icin Resimdeki Kelimeyi Bos Alana yazin.
Anti-spam image

Muhtemelen Benzer Yazilar

bottom-img