Çok uzun zamandır yazmayı düşündüğüm bir konu vardı .

“Türk Basını”

Bu konuda çelişkilerim sebebiyle, şuana kadar cesaret edipte yazamadım . Zira gazeteler , köşe yazıları toplum tarafından ne derece takip ediliyordu ki, bu konuda eleştiri yapmış olmam itibar görsün . Ancak diğer yandan da her geçen gün daha çok kirlenen daha çok sert tüccar düşüncesiyle bu mesleğin icra ediliyor  olması, yazmama tetikleyici bir rol oynadı .

Sen , ben takip edelim etmeyelim , gazeteciler yazıyor ve hükümetler , hükümetin bakanları , meclisteki vekiller bu gazetecilerin düşüncelerinden yola çıkarak bizleri hayatını belirliyor . Daha çok yakın zaman öncesinde emniyet genel müdürlüğünde 12 seçkin(!) gazeteci ile toplantı yapılmış ve o zamanlarda kürt açılımı denilen ancak daha sonraları adı demokratik açılım olan sürecin akil adamlığını oynamıştı . Gelinen noktaya bakıldığında o gazeteci arkadaşların ne derece toplumu tanıdığı , toplumun onları ne kadar takip ettiği aleni ortaya çıkmıştır . Çünkü süreç malumunuz dinlenmeye çekilmiş durum .

Her neyse , bahsetmek istediğim konu zaten gazetecilerimizin ve medyamızın durumu .

Geçmiş dönemde Uzan (Star Grubu) , Bilgin (ATV - Sabah Grubu) , Karamehmet ‘in (Show Tv - Tercüman Akşam Grubu) medya kuruluşlarına ya el konulmuş yada en az el koyma kadar kuvvetli baskılar yapılmıştı . O dönemde Doğan medya bu gruplarla gazetelerinin baş sayfalarından savaşı olmuş ve onların mal varlıklarına el konuldukça adeta göbek atar olmuştu . Hatta Hürriyet Gazetesi yazarı Emin Çölaşan’ı Uzan grubunu eleştiren yazılar yazmadığı için fırçaladığı dahi konuşulmuştu o sıralar . Doğru yalan bilinmez ancak acı bir gerçek vardır ki Türk Basını üstlendiği vicdanı sorumluluğu taşıyamamış ve patronlarının şahsi menfaatleri uğruna bu gücü kullanır olmuştu . Bugün gelinen noktada ise eleştirdiğim Doğan Grubunu savunur duruma düşmek çelişkili bir durum .

Ya gazetecilerimiz ?

En az onlarda patronları kadar asli görevlerin kopuk bir haldeler . Araştırmacı gazetecilik kavramı zaten yok oldu biri gitti . O uğurda mücadele verenlerin bir çoğunu toprağa verdik . Çünkü ne yazık ki ülkemizde hukuk işlemiyor , demokrasi işlemiyor . Uğur Mumcu , Bahriye Üçok , Ahmet Taner Kışlalı ve niceleri bu uğurda yok olup giden cesur yüreklerdi . Bugün onların bıraktığı gazete köşelerini işgal edenlere baktığında insanın içi sızlamıyor değil .

Artık gazeteciler haber yapan değil haber olan konumdalar . Köşelerini adeta sokak köşelerini tutmuş çapulcular gibi kullanıp birbirlerine laf atmaktan başka bir şey yapamaz durumdalar . Burnunu yaptıran bayan gazeteci estetikçisine para vermiş mi , yoksa doktoruna kıyak mı geçmiş ? Diğer gazetenin genel yayın yönetmeni ile ideolojik duruşu fırıldak olmuş gazetecisi kol kola umreye gidiyor , sözüm ona ibadet olan bu süreç sayfa sayfa yazı dizisi olup çıkıyor . Gittiğiniz yerleri elbet tanıtabilirsiniz hatta bu yerler kutsal mekanlarsa tarihi yönüyle ilgili detaylı bilgi verirsiniz kısacası önemli olan yer olur , mekan olur . Giden kişilerin popüler olduğu habercilik anlayışı yeni nesil gazetecilik adeti oldu .

Bu yeni nesil gazeteciliği oluşmasındaki en büyük etki internetin sosyal mekanları oluyor . Twitter Facebook gibi sitelerde yazışan yazarlarımız fikirlerinin değil , yaşamlarının takip edilmesinden hoşlanır oldular . Dolayısıyla yeni nesil gazetecilik diyerek tanımlayabileceğimiz bu durum onların fikirlerini önemsiz kılıp , özel yaşantılarında yaptıklarını takip edilir kılıyor . Gelişmemiş bir toplumun zihinlere ışık olabilecek tek şıkkı olan gazete köşelerinin bu duruma düşmesi toplumu da her geçen gün düşünsel olarak çıkmaza sokuyor ve giderek kendi iç dünyasına dönen , yalnızca kendi evini , kendi odasını önemseyen insanlardan oluşan kalabalık yaratıyor . Oluşan bu kalabalığa toplum demek , halk demek için o topluluğun politik bazı konularda refleksleri olması gerek . Ancak şahsi kanaatim toplumumuz tepkisizleşmiş ve uyuşturulmuş konumdadır .

Elbet toplumun tepkisiz kalmasına sadece gazetecileri sorumlu tutamayız ama sorumlulukları hiçte küçümsenecek derecede değildir . Bir elin parmaklarını geçmeyen kadar yanlışları yazabilen gazetecinin kaldığı günümüzde artık onlarda kapı önüne konulmaya başlandı . Acı ama gerçektir ki doğan medya devrilirse artık mevcut iktidara muhalif gazetecilerin seslerini duyurabilecekleri hiçbir güçlü gazete kalmayacaktır . Buda yukarıda sıraladığım apolitizasyonu güçlendirici etki yaratacaktır . Bahsettiğim gazetecilerin yazılarına katılırsınız yada katılmazsınız o sizin bileceğiniz bir şeydir ancak hepimizin bilmesi gereken bir şey vardır ki herkesin aynı şeyi söylediği bir ortamda hiç kimse hiçbir şey düşünmüyordur .

Alternatif medya olarak gösterilen bloglar ise asla gazetelerin yerini tutamamış ve tutamayacaktır da . Dünya üzerinde son 10 yılda açılmış olan blogların şuan %5 i aktif olarak çalışmaya devam edenler arasındaymış . Geri kalanlar artık yazmayı bırakmış . Devamlılığı sağlasa dahi bir blog yazarı hiçbir zaman incelediği konunun detaylı geçmişini merak etmez araştırmaz .

Kısacası gazete tüccar zekası ile işletilmeyecek kadar önemlidir . Bu zamana kadar bu şekilde işleyen gazetelerimiz patronların en büyük silahı oldu . Ne zaman ki zor duruma düştüler o vakit basın özgürlüğünden bahseder oldular . Ancak itibarlarını çoktan yükselen servetlerinin yanında ayaklar altına almışlardı . Temiz bir toplumun , sağlıklı bir hukuk sisteminin olması için demokrasinin öncelikle basına gelmesi gerekmektedir . Gazeteci gazetecilik yapıp haber üretmelidir .

Not : Günümüz gazeteciliğine dair güzel bir eleştiriyi Ahmet Ümit’in Kukla isimli kitabında da okumuş ve muhibbilerde paylaşmıştım . O yazımıza ulaşmak için buraya tıklayın